De ondergang van Sociale Media

Ik ben nu zo’n 6 maanden zeer actief bezig met Sociale Media en begin mij steeds meer vragen te stellen over nut, noodzaak, doel en behaald resultaat. Terwijl ik deze zin schrijf vraag ik mij overigens af of de term Sociale Media wel datgene vertegenwoordigt dat ik er mee doe. Of wil bereiken. Als Sociale Media betekent dat je met behulp van bepaalde Internet technologie, met mensen samenwerkt en kennis en ideeën uitwisselt, is dat in ieder geval mijn betekenis. Sociale Media is dus nog geen Sociaal Netwerk. Dat kun je er natuurlijk wel mee ontwikkelen.

Wat is dan mijn probleem?

Ik merk dat Twitter steeds meer en meer een reclamemedium wordt. Volgers van mijn profiel zijn over het algemeen bedrijven. Die bedrijven communiceren via Twitter hun reclame boodschappen maar gebruiken Twitter niet om de conversatie aan te gaan. Dus het doel van samenwerking wordt door hen niet behaald. Ik vraag me ook af of ze überhaupt zelf wel luisteren naar boodschappen die worden teruggezonden via Twitter. Zij volgen dus alleen maar in de hoop dat jij hen terug volgt zodat de boodschap in eenrichtingsverkeer naar jouw gezonden kan worden.

Bepaalde personen (of bedrijven) denken dat het belangrijk is dat je op Twitter meer dan 1000 volgers moet hebben om als invloedrijk te worden beschouwd. Ze kopen voor enkele euro’s binnen een week die 1000 volgers. Zo heb ik vele Amerikaanse, Afrikaanse en Indische volgers gekregen. Volgens mij wordt hierdoor een belangrijk kwalitatief meetpunt om zeep geholpen, namelijk of iemand ook echt een bijdrage wil leveren aan het creëren en delen van kennis.

Als Sociale Media een verzameling van technische Internet tools is, kun je de conclusie trekken dat veel IT-ers hierbij betrokken zouden moeten zijn. Ook voor de invoering of ondersteuning binnen bedrijven heb je IT-ers nodig. Maar het Twitter (en ook Facebook) publiek bevat nauwelijks IT Twitteraars. Of ik kan ze niet vinden…… Maar je vindt wel heel veel marketing medewerkers en communicatie specialisten die zich nu Social Media specialist noemen en daar hun brood mee verdienen. Allemaal prima natuurlijk want het is goed te zien dat zich een heel nieuwe markt en community heeft ontwikkeld. Maar of dat lang stand zal houden?

Bovenstaande punten zorgen er voor dat Twitter binnenkort door zijn eigen succes ingehaald zal worden. En Internetters die wél behoefte hebben aan microblogging, zullen op zoek gaan naar alternatieven die helpen om snel kennis en informatie uit te wisselen. Ik wacht nog 6 maanden en zal dan opnieuw de balans opmaken: to Twitter or not to Twitter.

Een ander fenomeen dat ik heb opgemerkt is dat vooral Nederlanders (mijn mening!) erg veel moeite hebben met het delen van kennis en liever alleen informatie consumeren in plaats van te maken. Kijk maar eens op LinkedIn of bekende Blogsites wat de bijdrage is. Het aantal discussies is erg laag en het aantal comments nog lager. Realiseer je dat Nederland het derde grootste land is dat actief is op Internet (na USA en India!) maar dat je in USA of India groepen véél meer interactie aantreft.

Is dit een cultureel probleem? Schamen Nederlanders zich misschien? Of hebben we er geen tijd voor over? En waarom worden op blogsites vaak anonieme reacties achtergelaten? Iemand die een goede opmerking maakt wil ik misschien nog wel eens iets vragen. Maar als ik die persoon niet kan achterhalen, is het nut of doel van Social Media minimaal. Ik wil niet pessimistisch zijn maar vraag me nu wel af hoe Social Media in bedrijven dan werkt. Wordt er daar dan wel écht samengewerkt aan content? Of is het in bedrijven en organisaties ook iets dat in het begin wel aardig wordt opgepakt maar dat men daarna weer terugvalt op ‘ouderwetse’ werkmethodes?

Is Social Media niet ontwikkeld om zonder barrières van tijd en plaats, samenwerking mogelijk te maken? Voor bedrijven, instellingen, e.d. zouden de technische hulpmiddelen die tezamen Sociale Media heten, moeten bijdragen om efficiënter aan projecten te kunnen werken. Zonder dat mensen fysiek bij elkaar gaan zitten, kunnen ze met technische hulpmiddelen hun bijdrage leveren. En elk persoon kan vanuit zijn professie een bijdrage leveren zodat we er uiteindelijk allemaal beter van worden. Dat is toch de bedoeling geweest? Nu gaat het ten onder aan louter marketing uitingen, ik “ben de grootste” en “ik zeg lekker niets” gedrag en andere culturele bijzaken. Of snap ik het gewoon (nog) niet?